Content
Content
Parkiety z drewna egzotycznego, jakie są naprawdę
Parkiety z drewna egzotycznego to bogata i oryginalna kolorystyka, niepowtarzalne usłojenie i duże wymiary elementów. Wszystko to przyciąga inwestorów i pozwala zrealizować najwymyślniejsze koncepcje architektów. Duże zainteresowanie zachęca dostawców podlóg z egzotyków do stałego wzbogacania oferty, systematycznie przybywa nowych gatunków - teraz spotkać można już nie tylko Doussie, Iroko, Merbau, czy Teak ale także Lapacho, Badi, Kempas, Massarandube, Guatambu i Tauari. Według ostatnich szacunków 15% wszystkich ułożonych w ubiegłym roku w Polsce posadzek drewnianych została wykonana z drewna pochodzącego z Afryki, Azji lub Ameryki Płd. W związku z tym powiększa się także grupa parkieciarzy, którzy w czasie pracy zetknęli się z parkietem z drewna egzotycznego, a niektórzy wyspecjalizowali się już w tym zakresie i zajmują się obecnie przede wszystkim układaniem "egzotyków". Nie wszyscy byli jednak odpowiednio przygotowani do pracy z nowym materiałem i początkowe trudności wykonawców spowodowały powstanie opinii o niestabilności, kłopotach z obróbką, klejeniem, lakierowaniem czy olejowaniem drewna egzotycznego.
Jakie naprawdę są więc parkiety z drewna egzotycznego i gdzie szukać przyczyn związanych z nimi problemów? Spróbujemy w niniejszym artykule odpowiedzieć na te pytania i wyjaśnić niektóre dość powszechne opinie o egzotykach .
Opinia 1: Parkiety z drewna egzotycznego są wyjątkowo niestabilne i "pracowite"
Drewno jako naturalny materiał o właściwościach higroskopijnych w zależności od warunków zewnętrznych i własnej wilgotności wchłania wilgoć zawartą w powietrzu lub oddaje cześć wilgoci do powietrza. Dzieje się tak do momentu osiągnięcia przez nie tzw. stanu równowagi higroskopijnej. W czasie zmian wilgotności drewno zmienia swoje wymiary liniowe - zwiększając wilgotność pęczniej, natomiast wysychając kurczy się. Rozmiary pęcznienia lub skurczu zależne są między innymi od zakresu zmiany wilgotności drewna oraz od jego właściwości charakterystycznych dla danego gatunku.
Większość oferowanych w Polsce gatunków drewna egzotycznego jest stabilniejsza od krajowego drewna jesionowego czy bukowego a nawet dębowego. Doussie, lapacho, teak, merbau czy iroko charakteryzują się znacznie mniejszym współczynnikiem skurczu/pęcznienia od naszych najpopularniejszych gatunków (por. Tabela 1). Dla przykładu: jeżeli wilgotność drewna wzrośnie o 5% (zmiana wilgotności drewna w takim zakresie ma zwykle miejsce w cyklu zima-lato) wówczas element wykonany z tego drewna o szerokości 1 mb (czyli np. 11 deszczułek o szerokości 9 cm ułożonych obok siebie) zwiększy swoje wymiary w wypadku doussie o 8 mm, iroko o 10,5 mm, dębu 12,5 mm a buka aż o 15 mm.
Jak widać wzrost szerokości elementów wykonanych z doussie jest prawie dwukrotnie mniejszy od takich samych elementów z buka. Jeżeli weźmiemy teraz pod uwagę pomieszczenia o szerokości kilku metrów to różnice te decydują o funkcjonowaniu całej podłogi.
Z tego powodu elementy posadzkowe z afrykańskich, amerykańskich i azjatyckich gatunków drewna mogą być znacznie większe od parkietów wykonanych z drewna krajowego. Standardem wśród egzotyków są deszczułki, a raczej deski o szerokości 9 a nawet 12 cm i długości do 120 cm. Szerokość typowego parkietu z krajowego drewna nie przekracza 7 cm, a długość 45 cm.
Skąd więc bierze się więc opinia o niestabilności tych gatunków drewna w porównaniu z naszym dębem czy bukiem?
Spowodowana jest ona kilkoma przyczynami:
- Deszczułki, a właściwie deski z drewna egzotycznego układa się przede wszystkim w tzw. podłogę okrętową, przy której każdy skurcz, bądź pęcznienie poszczególnych deszczułek sumuje się - w wypadku parkietu z dębu, buka czy jesionu często stosuje się układ deszczułek w jodełkę, kwadraty lub wzór koszykowy itp., układanie parkietów z krajowych gatunków drewna w cegiełkę lub "okrętówkę" równie często powoduje problemy
- Znaczna szerokość elementów (9-12 cm) powoduje, że skurcz/spęcznienie drewna jest znacznie bardziej widoczne niż przy węższych deszczułkach z drewna krajowego - w przypadku przemysłówki z egzotyków, która składa się z węższych elementów nie obserwuje się najmniejszych problemów nawet w pomieszczeniach o powierzchni kilkuset metrów kwadratowych
- Kontrola wilgotności parkietu z drewna egzotycznego przed układaniem jest zwykle utrudniona, ponieważ większość wilgotnościomierzy stosowanych przez parkieciarzy nie daje wiarygodnych wyników pomiarów (nawet w wypadku zaawansowanych wilgotnościomierzy zdarzają się błędy rzędu 1-3%), ponieważ są one zwykle przystosowane do określania wilgotności kilku podstawowych gatunków drewna krajowego - doskonale wiadomo jakie następstwa pociąga za sobą montaż zbyt suchego lub wilgotnego parkietu.
Opinia 2: Klejenie i lakierowanie drewna egzotycznego jest wyjątkowo trudne.
Wśród gatunków drewna egzotycznego stosowanych do produkcji parkietu znajdują się takie, których pod względem gęstości i ilości zawartych w nich barwników oraz oleistych substancji nie można porównywać z żadnym krajowym drewnem... (cdn.)